blogg.no » MarioninItaly

Roma e una citta molto bella

Ja, Roma er ein kjempe vakker by, verkeleg. Fyrste gang eg gjekk inn til sentrum måtte eg gni meg i augene, det var som å gå inn i eit eventyr. Du kan gå  rundt i Roma og gle deg over den minste ting, men spesielt har eg satt mitt elsk på å alle dei koslege resturantane som ligg rundt kvart hjørne. Eg har hatt mange lange joggeturar, og eg fant fort ut at stort sett alle retningar fører deg til sentrum. Roma sentrum er ikkje så stort som det skal sjå ut til, men for ein vims som meg er det lett å gå seg vill. Eg har fått nokre gode venner her i Roma, Ellen og Victoria heiter dei. Og så gøy me har det, ler som tårene trillar. Skulen er så som så, det tok ei stund å vende seg til det nye systemet. Og ja det var heilt annleis å begynne på skule her i Roma, sjølv om det i utgangspunktet er akkurat samme skule som i Milano. Grunnen til dette er undervisningen. Dei fokuserar mykje meir på grammatikken her, faktisk heile ein og ein halv time kvar dag. Dette var veldig uvanleg for meg, og beinhardt. Halvparten av grammatikken klassen kunne, hadde eg aldri sett før, og aldri lært i Milano. Naturlig nok låg eg då etter alle andre. Og tru det eller ei, men etter 3 dagar hadde me ein prøve i GRAMMATIKKK! huttemegtu det var stress. Men eg gjore det veldig bra, tre feil og gjett om eg var overlykkeleg:) Men eg sliter ein del, det er ikkje som før, fordi det er høgare forventingar. Tidligare var eg glad om eg klarte å lære nokre gloser og skjønne kva læraren sa, men no skal me begynne å strukturere setningar, og å snakke grammatisk rett. Dette er ein utfordring, men alt til sin tid!

I helga tok eg turen tilbake til Milano, og besøkte venner der. Det kunne vell ikkje blitt betre, me reiste til parken, åt is, prata, lo og koste oss. Faktisk såg eg fleire sider av Milano eg ikkje har sett før. Det er annleis når du blir kjent med lokalfolket, dei tek deg til plassar du ikkje har sett før. og denne helga tykte eg faktisk at Milano var vakkert, men ikkje så vakert som Roma- soklart! Til min store overraskelse saknar eg Milano, og det er ikkje umogeleg at eg vil tilbake ditt ein vakker dag. Så skal det seiast at det kanskje er meir folket eg saknar, og ikkje nødvendigvis sjølve byen.

No skal eg sjå Zorro på italiensk, det blir gøy! Håpa alle har det bra.
Tanti baci ragazzi!

Besøk av Mie, tur til Venezia, avreise Roma

Ciao ragazzi.

Nå er det lenge sidan eg har skreve på bloggen, men tiden har gått så fort. Har hatt besøk av Mie (Andrea Marie) ei vekes tid i Milano i midten av mars, me koste oss kjempe masse. Dessutan var me veldig effektive. Eg reiste på skulen kvar dag, og ho gjorde lekser. på kvelden vart det mykje tull og fjas, latter og moro. Trur jammen jenta reiste heim med nokre italienske gloser også, slett ikkje verst! Ellers har eg tatt farvel med Milano for ein periode, og eg har vendt snuten mot fagre Roma. Det var sjølvsagt litt rart å forlate det som plutseleg er blitt kjent, då tenker eg både på sjølve byen, skulen, og alle kjente. Har fått mange nye venner i Milano, og eg kjem til å sakne dei mykje. Me har delt mykje sammen, på veldig kort tid. Så nå er eg atter ein gang på ein fremmend stad, med nye mennsker. Eg likar ein utfordring, og trur det skal gå like fint å tilpasse seg her som det var å tilpasse seg i Milano. Eg fekk litt av ein annkomst. 3 timar tok det med hurtigtoget, og dette var slett ikkje ukomfortabelt, eg følte meg som heime, i ein lenestol med data og internett. Etter det tok eg ein taxi i vel 10 minutter, så var eg framme til min nye leilighet. Eg bur hjå ein kjempe koseleg dame som heiter Alberta, ho er pensjonist, og ved godt mot! Då eg kom fram satt me oss ned og praten gjekk i eit, då sjølvsagt på italiensk. Det føles hærleg, endeleg kan eg kommunisere, forstå og bli forstått. Ho laga middag til meg, og til dessert fekk eg ein deileg kake med fragola (jordbær). Denne leiligheta er annleis enn dei to eg prøvde ut i milano. Det er reint, pent, koseleg, og standaren er høg. Eg trur eg kan trives veldig godt. ikkje minst er det påske i Roma, og imåro skal det visst vera ein stor fest i byen, då må eg sjølvsagt ta turen ut å utforske staden. Skal ta på meg gåskodn, og ta for meg eit kart! Gledar meg mykje!  Legg ved bilder seinare, har litt problem med internett.

Ragazza allegro e Felice in Roma!

Bursdagen min

Måndag hadde eg bursdag, vart heile 22 år, begynnar å føle meg gammal. Det var ein kjempe flott dag, fekk mange koslege helsingar frå dei heime, og for ikkje å snakke om presangen frå familien som har ligget nedpakka i snart ein månde.  Jentene her i Milano tok meg med ut på resturant, gaver fekk eg også; både smykke, ring, sjokolade og vodka;) Fantastiske menneske! Ellers kosar eg meg masse, har ikkje heimlengsel ENDA, men saknar familie og venner heime masse.
Har bestemt at eg skal flytte frå Milano og til Roma i begynnelsen av april. Då fortsett eg studiane litt lenger sør, trur det blir kjekt å sjå litt meir av Italia når eg fyrst er her, og eg gler meg masse masse! Så har eg vore på enda ein utfukt denne gangen til Como, ca ein times togtur frå Milano. Det var fint der også, såg fjell for fyrste gang på ei stund. Dessutan var det frodigt og grønt der, og med naturen kjem som regel stillhet. Det var nesten litt rart, trudde eg hadde mysta hørselen der ei stund, men så plutseleg høyrde eg  fuglane kvitra.
 No skal eg på ein uteplass som heiter Old Fashion, får straks besøk, og då skal me pynte oss litt før me spring avgårde.. Legg ved nokre bilder frå bursdagen min:)










Bergamo



I går reiste eg og ein jentegjeng frå skulen til Bergamo (Berghem). Den  "lille" byen ligg i regionen Lombardia i det nordlige Italia, ca 50 km øst for Milano. 

 Det var ein utruleg flott dag, godt selskap, vakre omgivelsar og nydeleg vær. Eg vart faktisk litt solbrent på nasen og på kjakkane, og dette til tross for mitt mineralpudder med solfaktor 15. Men så er eg jo ein bleikfis! hehe.
 Eg følte meg heime i Bergamo, det var trange gater omringa av gamle bygningar. Den flotte arkitekturen vart toppa med masse god mat, for rundt kvart hjørne kunne du finne bakeri med delikatessar eg ikkje har sett maken til. Fristelsane var store, og det stod ikkje på matlysten denne dagen. Faktisk skal eg tilbake til Bergamo berre for å gå rundt i dei små gaten, sjå på bygningane, kjenne på atmosfæren og ete deileg kaker. Endeleg fekk eg følelsen av Italia, for denne følelsen har eg sakna i Milano. Eg merkar at Milano "veks litt på meg", og eg sett meir og meir pris på dei glede byen har å gje meg, likevell føler eg at italia er som Bergamo med ein varm atmosfære, flotte bygningar, masse historie, god mat, og ikkje minst glade og sprudlane mennesker.


















Gode minner med Jenny

Jenny har reist tilbake til Sverige. Og ja føresten jenny er svensk, ikkje dansk slik som eg ved eit uhell har skreve tidligare. Me hadde ein kort men veldig kjekk tid ilag, og eg trur eg har fått ei veninne for livet. Me har store planar om å treffast att i sommar, noko eg gler meg veldig til.  Me var ute på "bylivet" forrige onsdag, og no har ho sendt meg bilda me tok. Tenkte det kunne vere kjekt å legge ut nokre av dei på bloggen.

Dagane i Milano går fort, men kanskje har dei gått ekstra fort denne veka. Det har skjedd så mykje, og eg starta opp i ny klasse på måndag. Det var godt å begynne på nytt, og eg føler at undervisninga går lettare. Det rare med å lære seg eit nytt språk er at du ein dag føler du får det til, medan du den dneste ikkje føler du kan noko som helst. Eg har fått stor respekt for dei menneska som kjem til Norge og verken snakkar norsk eller engelsk. Det å ikkje forstå og ikkje bli forstått er noko av dei største utfordringane er har møtt nokon sinne. Eg har blitt kjent med nokre jenter i klassen som skal vere i Milano til juni. Det er kjekt å ha nokre kjente ansikt på skulen kvar dag. Skulen har mykje utskifting av elever, nokre er her ei veke andre i måndar, men eg merkar at det er få av dei som skal vere så lenge som 18 veker slik som meg.

Eg har i det siste vurdert å reise litt rundt i Italia. Eg har prata med skulen, og dei bekrefta at det er fullt mogeleg å gå på samme kurs og på samme skule i feks Roma eller Florence.  Det eineste eg treng å gjere er å gje beskjed tre veker før eg vil reise, slik at dei kan ordne med studieplass og bumulighetar. Fantastisk ikkje sant? Eg likar å ha moglegheitar! Skal sjå meg litt rundt på nettet ikveld, så får eg sjå kva som skjer.

Ikveld skal eg og ein gjeng frå klassen på May Flower. Det blir kjempe kjekt. Me satsar på Happy Hour, der får du ein gratis drink og så masse mat du vil for fem euro. eit godt tilbod vil eg sei. Håpa alle får ein fin kveld..











Min fyrste samtale på italiensk

I går hadde eg min fyrste samtale på italiensk. Gjett om eg var glad og stolt når eg gjekk å la meg denne kvelden. for ein hærleg følelse. Det var verdt alle nedturane denne veka. Faktisk så begynnar eg å skjønne overraskande mykje. igår skjønte eg  det meste av det vertsadama fortalte. Ho sa at ho hadde tre døtre, og at ho var skilt. Ho forklarte korleis det fungerar med italiensk simkort i italia, og at eg kan få gode studentrabattar på bussen. Eg forklarte at eg har ein bror og ei søster, og kor gammal mamma og pappa er. Idag snakka me litt om St. Valentino, det må vell vere sjølvaste Valentins dagen. Så snakka me litt om kva me skulle finne på, og når jenny reiser heim til Sverige.

i går var eg også på La Scala med ein gjeng frå skulen, me var inne på teateret, og  for ein fantastisk bygning. Igjenn var dette litt slitsomt. Eg er ikkje så flink i italiensk at eg klarar å få med meg historien bak museumet, dermed var det ikkje så mykje av det eg forstå. Eg skal nok ta turen tilbake når eg er litt flinkare, og då skal eg få med meg alt som blir sagt. Faktisk skal eg ha det som eit mål!  Maria (vertsdama)tok  meg med på eit kjøpesenter ikkje så langt unda der me bur, det var kjemmpe kjekt. Eg skal tilbake der i dag, vurderar å kjøpe meg ein film, og twilight boka på italiensk. Det er ein fin måte å lære på, samtidig som ein har det kjekt:)

På torsdag var eg på visning,  det var ein veldig fin leilighet ca 25 minutt frå der eg bur no. Den var lys, stor, og veldig bra i forhold til italiensk standard. Eg tenker at eg skal gå på  fleire visningar før eg bestemmer meg, dessutan kan det vere lurt å høyre med skulen. Mange mulighetar, og vansklege valg...Ein veit aldri kven ein endar opp med, og i  milano må du vere litt kritisk, slik er det berre!

No skal eg på joggetur, får prøve å finne meg ein park. Legg ved eit bilde av nydlege Jenny, resten av bilda frå onsdag får eg ikkje lagt ut før neste laurdag..Jenny skal sende dei til meg når ho kjem heim til Sverige.

Buonasera

Come Stai? Bene grazie

Ein lærer så lenge ein lever har eg høyrt. Har hatt ein fin dag på skulen, klarer faktisk å følge med på undervisningen. Og ja alt går i Italiensk. Læraren er veldig dyktig, han forklarar gjennom bilder, utrykk og lydar. Så er han artig, og kanskje litt kjekk også:) Eg og Jenny tok oss ein tur inn til "byn" eller meir korrekt Duomo. Fantastisk opplevelse, og nydlege bygningar. Dette er vel den delen av Milano eg har sakna, det som er vakkert. Der eg bur er det ikkje spesielt fint, faktisk veldig skittent og det bær eit preg av slitte bygningar. Samtidig bur eg veldig sentralt, det tar berre 4 metrostopp til Duomo, intet meir en 6-7 minuttar. Metro er genialt, og ein lett måte å komme seg rundt på. Me fekk sett litt rundt på alle dei fancy butikkane, men var faktisk berre innom ein. Der fant eg meg ein søt svart kjole, som eg sjølvsagt ikkje klarte å gå ifrå:) Var ikkje så dyrt heller! På shoppefronten kjem eg nok til å forelske meg i Milano, butikkane har ein spesielt god eigenskap til å få alt til å sjå elegant ut. Og det treng ikkje nøgdvendigvis vere svindyrt for det, til og med Hennis og Mauritz var framstilt på ein heilt anna måte enn i Norge. Det vil seie at ting ikkje låg i ein haug, eller var pressa inn i ein krok. Det var ryddig,med fin vareplassering, og ikkje minst oversiktleg. Fantastisk!
Me kjøpte oss førestn deileg italiensk pizza, og satt på resturangen å prata lenge..betre blir det vell ikkje:)

Dagen har vore litt tong også, har litt kommunikasjonsproblem med vertsdama, kjenner at det er litt slitsomt. Men det går seg til, og eg må gje det litt tid. Ein lærer seg ikkje italiensk med det fyrste;)

Første dag i Milano










Buonasera


Overskrifta kunne kanskje vore fyrste skuledag, men denne dagen er den fyrste for så mangt. Veit ikkje kor eg skal begynne, det er så mange sterke inntrykk. Eg trur det må opplevast før ein kan forstå, ein føler seg liten i ein stor by som denne. Likevel føler eg meg ikkje åleine. Eg er nok litt nervøs til tider, og ting som eg tar for gitt i kvardagen er ikkje så enkelt her i Milano. Eg fant fram til Scuola Leonardo da Vinci uten problem. Verten min Maria, hadde kjøpt bussbillett til meg, og slo følge ned til buss nr 90. Deretter var det sju stopp før eg skulle hoppe av. Vegen heim gjekk også fint, der slo eg følge med ei kjekk dansk jente. Ho er like uerfaren som meg i det italienske språk, noko som var hærleg og betryggande, det gjer godt med ein likemann. Den største utfordringa her i italia er jo sjølvsagt språket. Engelsk kjem du ikkje langt med, det har eg lært. Faktisk er det ingen som eg hatt kontakt med idag som snakkar engelsk. Vertfall ikkje av dei som kjem frå italia.

Verten min Maria snakkar ikkje engelsk i det heile tatt, dermed blir det å nikke, riste på hove, eller heve skuldrane. ellers går det masse i "grazie". Ho er ei kjempe kjekk lita dame,som  virker til å vere blid, hyggelig og jordnær. Eg har fått eit kjempe koseleg rom med veranda. Trur eg kan trives godt her:)

Læraren på skulen vår snakka heller ikkje engelsk, så det var sjølvsagt ein utfordring. Likevell klarte eg å få med meg ein god del av undervisningen. imorgon kjem den opprinnelege læraren tilbake, ho me hadde idag var berre vikar. Jenny sa at han var flinkare i engelsk og at det då var litt lettare. Eg gler meg til ein ny dag på skulen. Det var ei kjempe koseleg gruppe på 8 stk, akkurat passeleg stor. Det som var dumt var at dei hadde starta undervisninga for ei veke sidan, dermed ligg eg etter. Dei starta opp programmet på nytt måndag, så om eg vil kan eg hoppe på det istaden. Tiden vil vise om eg klarar å henge med, viss ikkje må eg nok starte forfra:)

Ellers har eg vore på utflukt. Måtte jo trimme litt, tenkte å ta meg ein joggetur. Uheldigvis er det ikkje så mykje frodigt og grønt i Milano. Dermed vart det rask gange i to og ein halv time. Det er laaaaange avstandar i Milano, og det er ein stor by der mykje ser likt ut. I hovudsak var eg på leit etter ein matvarebutikk, og den fant eg etter to timar. Så såg eg etter eit treningssenter, det er berre 5 minutt unda:) jiiiippi, dagen er redda! Etter mykje om og men fant eg jammen heimatt også.

Ciao

Avreise



Idag reiser eg til Italia, endeleg. Det har vore ein lang dag. Mamma, Pappa og Miriam køyrte meg til Haukåsen kl.1300. Flyet gjekk 1443 og eg var framme i Oslo ca 15.30. No sitt eg i København, og ventar på flyet som skal ta meg til Milano/Linate. Det reiser 2040. Innsjekking av baggasje har visst seg å vera ein utfordring, og det var nok ein del i overvekt. Samtidig har eg vore så flink, faktisk har eg klart å pakke i ein koffurt. Eg er stolt av det!! Det var nett før eg ikkje fekk koffurten med meg frå Sogndal. Max vekt er nemmeleg sett til 30 kg:) uansett ordna alt seg for snille piker.Reknar med å lande i Milano rundt 2240, så er det å finne seg ein taxi som kan ta meg inn til sentrum. Der ventar vertsfamilien på meg, satsar på at eg er framme og i seng til 00.30.

No skal eg snart gå på flyet, bloggar at snart..take care:)

Velkommen til min blogg!

Dette er den første posten på min nye blogg ;)

Les mer i arkivet » April 2010 » Mars 2010 » Februar 2010
hits